Kolejne wakacje, kolejne planowanie jakiejś wycieczki! Postanowiliśmy po raz drugi pojechać do Chorwacji. Jak zwykle bez specjalnych przygotowań i planowania co i gdzie wyruszyliśmy na wyprawę. Pojechaliśmy jak zwykle już samochodem, przez Czechy, Austrie, Słowenię itd. Tym razem zatrzymaliśmy się koło miejscowości Omiś nie daleko Splitu, nie chciało nam się już dalej jechać a chcieliśmy też zobaczyć tą cześć regionu.

Znaleźliśmy szybko pokój, choć nie było to łatwe, w miejscowości Nemira, jak się potem okazało u bardzo miłych gospodarzy. Tym razem byliśmy tylko w 3 osoby, więc było trochę smutniej, ale była większa chęć na zwiedzanie i oglądanie okolicy a nie tylko pobliskiej plaży.

W 2001 roku pierwszy raz wybraliśmy się do Chorwacji, słyszeliśmy, że jest fajnie, ale w tych czasach nikt z naszych znajomych tam jeszcze nie jeździł, było to przecież zaledwie kilka lat po wojnie.
Trzeba było przetrzeć szlak! Właściwie bez jakiegoś konkretnego planu ruszyliśmy samochodem, jadąc chyba standardową drogą Czechy – Austria – Słowenia – Chorwacja. Nie było wtedy niestety autostrady w Chorwacji i trzeba było jechać przez góry mijając opuszczone wioski, zbombardowane i ostrzelane domy.
W przewodniku było napisane, że lepiej się nie zatrzymywać a już na pewno nie z chodzić z dróg w pola celem załatwienia potrzeb fizjologicznych, bo nie wszystkie tereny były jeszcze rozminowane. Na szczęście nie musieliśmy tego sprawdzać, aczkolwiek wrażenie było ogromne, kiedy obserwowaliśmy spustoszenia po wojenne. Całe miejscowości, przez które przejeżdżaliśmy były wyludnione. Zapewne były to serbskie miasteczka i wsie.

Ta wyprawa była całkiem spontaniczna. Decyzję o niej podjęłam nagle wraz z przyjaciółmi. Było nas czworo zwariowanych dzieciaków, którzy chcieli cos zobaczyć więcej niż własne podwórko.

Wybraliśmy się autem nie za nowym, ale z dobrą przyczepnścią opon:). Dlaczego to podkreślam? W nocy bardzo się to przydaje szczególnie, gdy kierowca po wypiciu dzbanka kawy potrafi przysnąć za kierownicą.

Na wakacje 2000 roku wybraliśmy się do Grecji samochodem przez Słowację – Austrię - Węgry – Rumunię - Bułgarię. Była to chyba najbardziej niezwykła i obfitującą w przygody podróż w naszym życiu.

Na wyjazd wybraliśmy się w cztery osoby Fordem Taurusem w podeszłym wieku, zapakowanym po dach głownie konserwami i jedzeniem. Kolega, z którym jechaliśmy słyszał od znajomych, że w Grecji jest nie smaczne jedzenie (co oczywiście okazało się nieprawdą) i stąd zabezpieczyliśmy się w prowiant na przynajmniej miesięczny pobyt.